z cyklu Rama, szkic I – Sebastian Trzoska

Prace z cyklu Rama są w istocie wizualną zabawą. Z jednej strony, z obrazem jako fizycznym przedmiotem, z drugiej strony z pojęciem pustki jako wewnętrznie sprzecznym zjawiskiem, które to, według Parmenidesowej zasady, w momencie podjęcia o niej myśli staje się jej zaprzeczeniem.
Obraz, niejako fundament przedstawienia w ogóle, zostaje w tym cyklu zdekonstruowany do swojego podstawowego szkieletu – drewnianego krosna, na które zazwyczaj obija się płótno malarskie. Wykorzystując tylko tą drewnianą „ramę” jako podobrazie, poszukuję formalnych rozwiązań do rozszerzenia i rozciągnięcia naturalnej pustej przestrzeni znajdującej się wewnątrz krosna malarskiego.